Tak bardzo Cię Kocham piesku.

2012-01-26T10:08:00.000-08:00

Przyszła zima.

2012-01-24T16:29:00.000-08:00

2012-01-02T16:35:00.000-08:00

Pozdrawiamy bardzo serdecznie już w 2012 roku!

2011-12-11T08:02:00.001-08:00

Tyle już za Nami, a teraz Święta przed Nami.

Trochę się u Nas wydarzyło w ostatnim czasie. Nie pisałam o tym ponieważ przez równy miesiąc nie miałam dostępu do internetu. Sieć Orange mnie zawiodła i przez miesiąc byłam odłączona od sieci.
Dziś zacznę od Marleyka i jego problemów zdrowotnych : mój biszkopt od jakiegoś czasu jest na sterydach, które mają pomóc w zmniejszeniu się guza. Oczywiście poprawa już jest. Ogromnie mnie to cieszy, a Marleya cieszy chyba jego ogromny apetyt. Za tydzień idziemy kolejny raz do weterynarza aby usłyszeć co dalej mamy robić i jak żyć. A teraz czas na Lorkę, która nie potrafi usiedzieć w miejscu nawet przez chwilę. Ostatnio pewnej nocy maleństwo strasznie źle się czuło. Przez cały dzień miała biegunkę, ale myślałam, że coś jej zaszkodziło i przejdzie samo, ale niestety nie miałam racji i mała Lorka z minuty na minutę czuła się coraz gorzej. W końcu nastał późny wieczór i pora na ostatni Nasz spacer na którym Lorka zawsze koniecznie chciała być. Tamtym razem Lorka nie pojawiła się przy drzwiach i to już był dla mnie sygnał, że z małą jednak dzieje się coś poważniejszego. Po godzinie mała leżała i drżała. Nagle zaczęła szybciej oddychać, a potem nawet i płakać błagającym tonem o pomoc. Strasznie zrobiło się mi jej żal. Nie wiedziałam co mam robić. Tata już spał, a była godzina ok. 24:00 więc nie ukrywam ale dotarcie do weterynarza o tej porze nie było dla mnie takie łatwe. Ale jeszcze bardziej trudniejszy, a co więcej cholernie bolesny był widok mojej cierpiącej Lorki... kiedy na chwile się uspokoiła postanowiłam postawić ją na ziemi i zobaczyć jak silna jest moja Lorka. Niestety mała po postawieniu ją na ziemi upadła nie mogąc utrzymać się na łapkach. Wtedy już został włączony "alarm" w domu i ruszyliśmy jak najszybciej do weterynarza. Lorcia na miejscu dostała 3 zastrzyki i inne leki, które miałam jej podać w domu. Przez całą noc nie spałam, a ona wymiotowała co chwile. Następnego dnia było już lepiej i tak a z każdym dniem mała wracała do zdrowia i była coraz bardziej silniejsza. Przez trzy dni musieliśmy stawiać się u weterynarza na zastrzyki, a mała dwa dni nic nie mogła jeść. Chyba to była jej najgorsza kara za to, że zapewne podjadła coś na dworze i jej mały brzuszek tego nie wytrzymał. Dziś jesteśmy wszyscy zdrowi i silni. Małymi krokami szykujemy się do świąt, a dwa dni temu ubraliśmy wspólnie choinkę. Marley leżał obok i co chwile ziewał, a Lorcia zabierała bombki. Właściwie teraz ubieramy choinkę codziennie, bo kiedy my śpimy to Lorcia zdejmuje łańcuchy i bombki mając przy tym chyba dobrą zabawę. Ale za to właśnie bardzo ją kocham, tak jak i moich chłopaków na czterech łapach.

2011-11-21T12:11:00.001-08:00

Byłam pewna, że mam zdrowego, silnego labradora.
Od dłuższego czasu na prawym boku Marleya przed żebrami "mieszka" guz. Niestety z upływem czasu jego wielkość nie uległa zmianie więc postanowiłam wybrać się z moim biszkoptem do weterynarza. Na miejscu został zbadany. W bardzo szybkim tempie usłyszałam, coś czego nigdy nie chciałam usłyszeć!

" Marley ma chyba nowotwór " - serce mi stanęło! (bynajmniej tak się czułam)

Nie potrafiłam się z tym pogodzić dlatego stwierdziłam, że poszukam pomocy dla mojego Marleya w innych gabinetach i może tam usłyszę coś innego? ale niestety usłyszałam to samo...nowotwór...
W tym tygodniu Marley będzie miał wyznaczony termin operacji podczas której będzie usunięty guz. Mam nadzieje, że to nie jest okres, którego powinnam się obawiać... życie mojego Marleya jest dla mnie cholernie ważne....

2011-11-05T13:41:00.001-07:00

2011-10-31T09:57:00.000-07:00

...to już drugi rok z moim biszkoptem!

19.10.2009 w moim domu pojawił się Marley i od tego dnia
razem ze mną idzie przez życie :*

KOCHAM GO ZA TO, ŻE PO PROSTU JEST <3

2011-10-06T09:20:00.000-07:00

Moja dziewczynka za chwile skończy cztery miesiące.

2011-09-16T14:38:00.000-07:00

Mój biszkopt ma zmiany na skórze. Nie mam pojęcia skąd one mogły się pojawić i od czego. Muszę to "COŚ" obserwować i wierzyć, że nie będzie konieczna wizyta u weterynarza. Ha, dziś moja mała Lorecia była na szczepieniach i tym razem nie było ani krzyku, ani pisku...DZIELNA KOBITKA z niej rośnie!
Troszkę oczywiście grymasiła przy jedzeniu pasty na odrobaczanie, ale to normalne ;-) Mała ma nowego kolegę o miesiąc starszego od siebie. Chrupek jest również Yorkiem i uwielbia bawić się w towarzystwie Lorki i oczywiście robić do niej "podchody". Już będziemy mogli wrócić do focenia i umieszczania tu zdjęć , ponieważ odzyskałam swój aparat!!aaaa...cieszę się ogromnie, bo uwielbiam zatrzymywać wygłupy moich psów na zdjęciach. Buziaki dla Was :*

2011-09-15T07:55:00.000-07:00

Wczoraj przed kamerami, a dziś przed obiektywem. W ostatnich dniach moje maluchy poczuły się jak prawdziwe gwiazdy! . Jednak sądzę, że męczy ich ta sława i całe to 'zamieszanie'

Zapraszamy do kupienia jutro Super Express.!

2011-09-14T14:06:00.000-07:00

Jest wiara, nadzieja i wspaniali ludzie blisko mnie!
...wszystko to nie pozwala mi się poddać.

(Kliknij tu aby obejrzeć reportaż)
...jesteśmy od 07:36 minuty!

2011-09-02T12:29:00.000-07:00

... to już 1, 200 kg mojego szczęścia!

2011-08-31T08:56:00.000-07:00

Jesteśmy już po pierwszych szczepieniach. Moja mała dziewczynka okazała się jeszcze gorsza od Guteczka w krzykach w gabinecie weterynaryjnym. Po szczepieniach musieliśmy trochę czasu spędzić w poczekalni, bo Lori krzyczała w niebo głosy i nie potrafiła się opanować. Niestety jej 'koncert' został zakończony podwójnymi wymiotami, a potem długim snem. Za miesiąc mamy kolejne szczepienie i mam nadzieje, że tym razem obejdzie się bez krzyków.

Najlepszym przyjacielem Lori stał się jednak mój biszkopt.

Lubi z nim przebywać, jeść, spać i czasem oczywiście mu dokuczać. Gucio niestety nadal od małej ucieka i nie dopuszcza jej pod żadnym względem do swojej miski. Dziś niestety Lori zleciała z łóżka. Jej najlepszy kumpel Marley dał jej kopniaka i mała znalazła się z wielkim piskiem na ziemi, ale bardzo szybko wróciła na poduszkę i chrapała dalej do samego rana ...

2011-08-27T16:49:00.001-07:00

... mój troszkę agresywny York podczas posiłku!

2011-08-23T15:04:00.000-07:00

Lori, Lora, Loretka... co chwilę jej imię musi być wymawiane.

Mój szczeniak okazał się najbardziej zwariowanym szczeniakiem, którego dane było mi wychować.

Wszędzie gdzie jestem tam też jest Loretka z Marleyem. Oczywiście swoje legowisko już dawno ma głęboko w dupsku i dama sypia na łóżku. Tak dla własnej wygody już nauczyła się wskakiwać na moje łóżko i obok mojej głowy znajduje najwygodniejsze miejsce dla siebie. Na spacerach jest coraz bardziej pogodna i oczywiście fascynują ją coraz ciekawsze rzeczy np. zdechłe robaki!

Małymi krokami uczymy się sztuczek i umiemy już :

SIAD i WARUJ czasem uda Nam się również i POPROŚ

oczywiście nie ma ćwiczeń bez Marleya, On zawsze najwięcej się udziela i pierwszy czeka na nagrodę!

2011-08-11T17:04:00.000-07:00

Loretka była bardzo udanym i spontanicznym prezentem. Jest u Nas od niedzieli i z każdym dniem coraz bardziej rozrabia jak to u szczeniaka najczęściej bywa. Marley ma do niej bardzo duży dystans i chyba nie potrafi zbytnio poradzić sobie z jej obecnością pociesza mnie jednak to, że mój biszkopt nie pokazuje tego, że jest w jakimś stopniu zazdrosny o szczeniaka. Wciąż jest ze mną bardzo blisko i merda ogonkiem po każdym geście kierowanym w jego stronę. Niestety z Guciem jest całkowicie odwrotnie, obraził się tak mocno jak tylko było to możliwe i nie pozwala Lori dochodzić do siebie. Ale te wszystkie nastroje moich psów nie przeszkadzają Loretce w rozrabianiu i dokucza im na każdym kroku, a najlepszą zabawę znalazła w ich ogonkach, lubi na nich leżeć i łuskać ;] a gdy zobaczy na swojej drodze świnkę morską, to szczeka tak głośno jak tylko może...W poniedziałek wybieram się z małą na kolejne szczepienia. Mam nadzieje, że okaże się dzielną kobitką!

... już znalazła swoje miejsce u mnie w sercu :*

Nowy członek rodziny - LORI

2011-08-07T12:44:00.000-07:00

2011-07-15T15:15:00.000-07:00

2011-07-14T16:33:00.000-07:00

Od jakiegoś czasu zauważyłam w moim biszkopcie kilka zmian. Mam wrażenie, że Marley staje się już dużym chłopcem. Mój biszkoptowy przyjaciel stał się posłuszniejszy, poważniejszy i wierniejszy. Ciągle mam wrażenie, że jest moim małym ciągle cieszącym się ze wszystkiego szczeniaczkiem, ale za miesiąc i kilka dni Marley skończy dwa latka. Jeśli chodzi o labradora to już chyba właśnie ten czas, w którym psy tej rasy zmieniają się w troszkę poważniejsze pieski. Nie wiem czy mam racje, ponieważ tylko o tym słyszałam, a nie zagłębiałam się w wiedzę głębszą na ten temat. Zawsze liczyło się dla mnie jaki mój labrador będzie na co dzień, a nie w jakim wieku stanie się już moim dużym chłopcem. Mimo wszystko często uważam, że czas płynie zbyt szybko i nie nadążam nacieszyć się pewnymi sprawami i widokami związanymi z moimi dwoma psami. Tak szybko mi chłopaki urosły... tak wiele zdążyło się zmienić przez ten czas, ale jedno co się nie zmieniło to, to co między nami udało się stworzyć - prawdziwa przyjaźń między psem, a człowiekiem...

Wracając do mojego biszkopta to muszę przyznać, że od jakiegoś czasu choruję na treningi związane z Agility. Oczywiście nie jestem pewna czy mój labrador się do tego nadaje i kompletnie nie wiem gdzie w Łodzi są takie zajęcia lub kluby... ale jeśli chodzi punkt pierwszy moich wątpliwości co do tej dziedziny sportu z moim psem, to mam jednak wrażenie, że Marleyos by się w tym odnalazł i merdał by ogonkiem na samą myśl o takich zajęciach. Marley kocha biegać, skakać i być w centrum uwagi szczególnie wtedy kiedy robię coś razem z nim. Jest wtedy bardzo szczęśliwy i z chęcią uczestniczy we wszystkich zabawach. Bardziej w takim wypadku powinnam skupić się nad szukaniem miejsca w którym zbierają się właśnie tacy ludzie ze swoimi pupilami, a nie zastanawiać się czy mój pies się nadaje do tego czy też nie... ale teraz chyba najwyższy czas dołączyć do moim psów i iść spać.

Nie wiem jak Wy, ale ja liczę na jutrzejsze słońce!!
A obecnie dodaję piękne i jakże radosne zdjęcie Marleya wykonane w słoneczny dzień... i oczywiście przesyłam serdecznie pozdrowienia z pochmurnej i deszczowej Łodzi!! ;-)

Cudowny uśmiech mojego głupka!

2011-07-10T16:12:00.000-07:00

... On nawet łzy potrafi zamienić w uśmiech <3

2011-07-06T10:16:00.000-07:00

Klika zdjęć z Naszego wspólnego posiłku.

Pozdrawiamy serdecznie!!

Dwa brzuchy łakomczuchy!!

I na sam koniec Marley, który dziś nie zachował się zbyt normalnie.
Próbowałam go nauczyć komendy "HOP"...oczywiście podobało mu się ogromnie.
Skakał radośnie, a gdy usłyszał ' dobry piesek!! ' itp...itd. jego radość ze wspólnej zabawy była tak wielka, że jak zwykle musiała skończyć się Marleya skokiem na mnie i wiadomo jakimi ruchami.
Ten pies jest zboczeńcem <hahaha>

2011-07-04T16:33:00.000-07:00

Tyra: i am looking forward for your next post.. really love your blog.

Thank you very much. These words were very nice.
  

Pogoda nie rozpieszcza chyba nikogo. Guciak leży całymi dniami brzuchem do góry w ciepłej pościeli, a Marley budzi się tylko na posiłki i ukochane spacery. Nie ukrywam, ale jestem trochę zmęczona takim trybem życia. Lubię z Nimi spacerować, biegać, bawić się, a od leżenia w łóżku mamy wieczory, a nie dzień!

Tak więc cudna pogoda musi jak najszybciej wrócić!

Trochę problemów mam z Guteczkiem. Mała pchełka nie chce jeść, tak jak wspominałam wcześniej całe dnie śpi... i jak dla mnie jest taki dziwny? dziś swój pierwszy posiłek zjadł wieczorem i postanowił od nowa załatwiać swoje potrzeby w domu. Często zastanawiam się dlaczego on jest taki uparty i czasami naprawdę niegrzeczny. Chciałabym mu jakoś pomóc, aby cieszył się życiem tak jak Marley, aby żył merdając ogonkiem. Może za dużo mu pozwoliłam jak był mały i teraz myśli, że wszystko mu wolno, a za złe zachowanie i tak dostanie buziaka? sama nie wiem. Dużo pytań w tej tematyce chodzi po mojej głowie, bo chciałabym ten 'problem' rozwiązać i mieć wesołego Guteczka, a nie ciągle zmęczonego życiem psa.

2011-07-02T16:26:00.000-07:00

" Z każdym nowym dniem czuję potrzebę bycia z moim psem coraz częściej. Chcę aby był przy mnie w każdym momencie mojego życia. Kiedy nie czuję jego mokrego nosa blisko mnie, po prostu od razu tęsknię. Dziś zapaliłam świeczkę na grobie mojego pierwszego psa, dziś minęło dwa lata od jego odejścia za tęczowy most. Moje życie od tego momentu bardzo się zmieniło. Jest przy mnie Gucio i Marley, a zabrakło w nim Odiego. Dziś wiem, że tak już musiało się stać, a moje życie musiało od tego momentu płynąć dalej choć już inaczej. Jasne, że bardzo często wracam wspomnieniami do tamtych dni, ale cieszę się tym co jest dziś i czekam na to co będzie jutro. Często odnoszę wrażenie, że życie daje mi niezłego kopa w dupsko zbyt często, ale z drugiej strony mam wielkie szczęście, mam również swoje własne "anioły" tak blisko siebie i czuję ich obecność szczególnie w tych sytuacjach kiedy na twarzy pojawia się smutek, a z oczu płyną mi łzy. Ludzie, którzy idą obok mnie tak wspaniale się do mnie uśmiechają i mówią mi ' Paulina, masz dla kogo żyć. Więc walcz! ' i 'czuję' ich dłoń na mojej. To wsparcie i chęć życia chcę czuć do końca, do tego ostatniego oddechu. Tak samo ten cudowny mokry nos mojego biszkopta i to małe trzęsące się ciągle ciałko (mowa o Guciu) musi być do końca przy mnie! "
Część słów z mojego pamiętnika...

2011-06-30T14:23:00.000-07:00

2011-06-27T10:05:00.000-07:00

Już jesteśmy po wizycie u weterynarza. Krzyku było dużo. Kaganiec na pysku również, ponieważ Guciak chciał ugryźć Panią weterynarz. Pazurek obcięty. Podobno był trochę naruszony dlatego sprawiał on małemu tyle bólu. Do bólu trzeba doliczyć również Guciaka histerie. Jak wracaliśmy od weterynarza to weszliśmy do parku i tam oczywiście Marley pływał w fontannie.Potem pobawił się ze swoją 'rodziną' czyli innym labradorem. A teraz smacznie oba psiaki śpią i odpoczywają przed kolacją :)

2011-06-26T15:20:00.000-07:00

Gucio niestety bardzo przeżywa wyjazd wszystkich domowników. Ciągle śpi, nie chce wychodzić na spacery i jest smutny. Do tego wszystkiego doszedł nam jeszcze mały problem z piątym pazurem u przedniej łapki. Pazur o którym mowa sprawia Guciowi ogromny ból podczas dotykania (mały bardzo wtedy piszczy) i kuleje podczas chodzenia...dokładniej sprawa wygląda tak, że pazurek jest tak długi, że aż się zawinął, a Gucio spadł ostatnio ze schodów i chyba sobie go lekko naderwał czy coś w tym stylu. Nigdy wcześniej Gucio nie miał problemów z pazurami, właściwie nawet nigdy nie miał ich obcinanych, ponieważ są one bardzo krótkie. Tylko ten jeden sprawił nam taką negatywną niespodziankę. Jutro wybieramy się do weterynarza, aby pozbyć się bólu Guciosławka, bo aż mi go żal jak wychodzimy na spacer,a on chowa się gdzie tylko się da i trzęsie się na widok smyczy...a tak ślicznie wychodził już na spacery- zawsze był pierwszy pod drzwiami!

2011-06-24T04:12:00.000-07:00

Mam pewien plan na pewne piękne zdjęcia z udziałem moich psów. Niestety realizacja tego planu musi poczekać do wtorku lub środy, ponieważ pożyczyłam swój aparat siostrze. Mój wakacyjny wyjazd nie był możliwy ze względu na Gucia i Marleya. Cała rodzina wyjechała, a nasza cudowna trójka pozostała w rodzinnym mieście. Nie odczuwam z tego powodu jakiegoś żalu, ponieważ wiem, że musiałam zostać dla nich, z nimi. Teraz Marley śpi do góry brzuchem, a Guciak nieświadomy tego co go czeka już za dwie godziny (mowa o zmianie fryzurki) leży obok mnie i koniecznie musi mieć drapanko po brzuszku.

Guteczkowy jak najbardziej zadowolony model... :D

2011-06-19T05:02:00.000-07:00

Budzisz mnie codziennie rano z mordką roześmianą,
Ogonkiem merdasz i już wiadomo, że Twoja radość jest wielka.
Otwieram oczy, a Twój język twarz mi moczy.
Jemy wspólnie śniadanie, a Ty szczekasz głośno myśląc, że coś dostaniesz.
Na spacerach dumnie patyk w pysku nosisz,
Często patrzysz mi prosto w oczy,
Potem na mnie skoczysz,
Czasem Brego Cię wystraszy,
A Ty zamiast się bronić ogon skulisz i odchodzisz,
Taki z Ciebie wielki pies,
Ale zamiast bronić siebie oraz mnie,
Pragniesz tylko bawić się,
I ogromnie kochać mnie!

Wiersz ode mnie dla Marleya.

2011-06-14T16:50:00.000-07:00

Parówkę na dobranoc zjadł, stopy mi grzeje.... oh tak,Marleyek idzie spać! :*

2011-06-12T14:05:00.000-07:00

Gucio w wannie...

Tak jakoś czysto się u Nas zrobiło.
Włosy Gucia są czyste, pachnące i wyczesane. Niestety sam Gucio z tego powodu szczęściem nie tryska. Chociaż właściwie już pewnie zapomniał o tej 'cudownej' kąpieli, bo na głowie ma wiele innych i ciekawszych spraw...takich jak np. podrywanie suczek, rozrabianie itp... Za to mi udało się uwiecznić trochę smutną, ale za to słodką minkę Gucia podczas kąpieli i jestem z tego powodu dumna, bo uwielbiam zatrzymywać takie momenty na fotografii.

A teraz przejdę na chwilę do Marleya i uciekam spać.
Marleya oczywiście nie ma możliwości wykąpania, bo cwaniaka za nic na świecie nie wrzucę do wanny. Jest silny, uparty i panicznie boi się wanny. Za to czesanie nigdy go nie ominie. Ale w tym poście pochwalimy się nową szczotką o nazwie furminator...która wyczesuje idealnie Marleya sierść i na jej widok Marley nie ucieka ( tak, tak Marleyos na widok szczotki bardzo sprytnie uciekał ). Dziś obcięłam mu również trochę pazurki, bo jak chodził to go słyszałam...a nie chcę aby miał jakoś mega długie, bo wiem, że będzie mu to sprawiało problemy w przyszłości. Właściwie pierwszy raz od jego narodzin wykonałam u niego tą czynność, bo wcześniej się bałam nie mając do czynienia nigdy wcześniej z tak dużym psem i tak dużymi pazurkami. Odwaga przyszła po dwóch latach i rezultat zadowalający, a Marleyos nie cierpiący ;-)

Pragnę również zauważyć, że Nasz blog na nowo cieszy się dużą ilością odwiedzin.
Cieszę się, że jesteście z Nami i śledzicie losy moich ukochanych przyjaciół...

2011-06-07T07:38:00.000-07:00

"Nie ma na świecie przyjaźni, która trwa wiecznie.
Jedynym wyjątkiem jest ta, którą obdarza nas pies."

Konrad Lorenz

Lov, lov, lov.... Marley <3

2011-06-02T10:43:00.000-07:00

A dziś dla odmiany umieszczam zdjęcia Gucia, a co!
Przy okazji pochwalę się tym, że mój mały, kochany terrierek dzielnie i pięknie chodzi bez smyczy.
Oczywiście jestem wtedy pełna obaw, bo w takich sytuacjach jeszcze nie ufam mu bezgranicznie. Wszystko jest pięknie i idealnie aż do momentu pojawienia się przed Guciaka oczami młodej, a nawet i starszej damy (czyt.suczki). W takich sytuacjach serce Guciaka bije chyba znacznie szybciej niż zazwyczaj, a jego małe łapeczki od razu kierują się w stronę 'ukochanej'. Dlatego od jakiegoś czasu w takich sytuacjach staram się używać głośniejszych i stanowczych słów po których Gucio wie, że coś robi nie tak i boi się kolejnego mojego kroku. W każdym bądź razie hamowanie małego podrywacza idzie mi coraz lepiej.
Chyba mogę być z Niego dumna, a raczej już jestem :*

2011-06-01T02:19:00.000-07:00

Zaraz oszaleje!!
Marley już oszalał, co widać po jego super minie, haha.
A tak na poważnie to potrzebuję Waszej pomocy. Chciałabym dodać nowe zdjęcia moich pupili i tu pojawia się problem, ponieważ w momencie kiedy chcę aby jedno zdjęcie było przy drugim to one dosłownie latają mi po całym poście. Wkurzam się przy tym ogromnie, bo chcę to zrobić dobrze i szybko ale po wielu próbach stoję cały czas w tym samym miejscu. Czyli jedno zdjęcie i dziękuję, ale już po szaleństwie.
Mam nadzieje, że ktoś się do mnie odezwie i pomoże mi rozwiązać ten problem. A teraz życzę Wam udanego dnia i wspaniałej zabawy ze swoimi kudłatymi przyjaciółmi.

2011-05-31T16:10:00.000-07:00

A dziś na dobranoc słodki koteczek!

Dzień był MEGA, MEGA UDANY... nie tylko dla mnie, ale również dla Gucia i Marleya. Ale o tym już jutro, ponieważ bardzo późno wróciliśmy do domu i jesteśmy padnięci tzn. maluchy już zapadły w głęboki sen, a teraz czas na mnie. Jutro z samego rana wyruszam na badania kontrolne tak więc proszę Was o trzymanie kciukasów za mnie i moje zdrowie!! z góry wielgachne dzięki !! a teraz czas zamknąć oczy i przenieść się na kilka godzin w ten inny, tak odległy świat. Dobranoc.

2011-05-30T14:40:00.000-07:00

Słońce grzeje, osiem łap szaleje!

W końcu mamy cudne słońce, czas i chęć na wspólne zabawy. Jest to czas, który jest przez Nas wszystkich najbardziej lubiany. Bierzemy wodę, miskę, kółko do aportowania i ruszamy. Szalejemy aż do momentu kiedy Marley z Gustawem leżą na trawie z wiszącym jęzorem, aż do samej ziemi (oczywiście uwielbiam ten widok... mam wrażenie, że wtedy tak szczerze się uśmiechają do mnie, dla mnie i w ogóle...!)

Oczywiście przechodzimy ostatnio mały kleszczowy atak!

Tym razem głównym celem kleszczyków jest atak na maleńkiego, niegrzecznego Gustawka. Prawie codziennie wracamy do domu z 'przyjacielem' w kudłatym ciele.

Ale niestety wszyscy zdajemy sobie sprawę, że w tym okresie takie przygody są nieuniknione. Pozostaje Nam jedynie przetrwać jakoś ten okres bez żadnych większych doświadczeń i postarać się o zabezpieczenie moich 'maluchów' przed takimi 'przyjaciółmi'...

Lecz teraz nie myśląc o kleszczach, o jutrzejszym dniu kończę dzisiejszy wpis i pozdrawiam Was wszystkich bardzo serdecznie.

2011-04-12T15:57:00.000-07:00

Moje życie prywatne pochłonęło mi ostatnio ten czas w którym pozwalałam sobie na pisanie tego bloga. Wszystko dzieje się dziś tak szybko, tak pięknie a czasem tak boleśnie, że nie potrafię ogarnąć tego w całość i sporo czasu mija aż dojdę do siebie. Gdyby nie moje psy to wszystko było by dla mnie o wiele bardziej trudniejsze do zrozumienia, do poradzenia sobie przede wszystkim z tym co sprawia mi jakiekolwiek problemy. W życiu moich kochanych przyjaciół wiele się zmieniło i w tym wypadku na lepsze. Razem z wiosną przyszło 'życie' do Gucia. Moje kochane maleństwo chętnie wychodzi na spacery, bawi się, a nawet chodzi bez smyczy w miejscach gdzie nie ma innych psów. Guteczek okazał się bardzo wiernym i posłusznym pieskiem i tym jeszcze bardziej zdobył moje serce. Marley oczywiście jak to Marley szaleje, cieszy się pogodą i okazuje swoją radość w każdej możliwej sytuacji. Myślę, że na dniach dodam foto-relacje z naszych wspólnych dni, które są już dawno za nami...w końcu mamy się czym pochwalić :)

Pozdrawiam serdecznie!

2011-03-03T02:03:00.000-08:00

Nie tylko my ludzie lubimy ten dzień ale również i mój biszkoptowy przyjaciel.

Marley kocha pączki, ciasta, faworki itp. a więc jak tylko zobaczył w mieszkaniu większą ilość pączków to oszalał z radości. Skacząc, szczekając i oczywiście plując się pokazywał mi jak bardzo chce abym dała mu jednego pączka. Ha! jasne, że dostał. Wiem, że nie powinien jeść słodyczy itp. ale jak mam mu nie dać skoro tak bardzo prosił ? oczywiście jego przyjaciel Brego też musiał zjeść dziś pączka! tak więc dziś pół dnia opychaliśmy się pączkami... mniam !

2011-02-28T15:28:00.000-08:00

Czasami jestem już bardzo zmęczona sytuacją związaną z moją chorobą.
Często wszystko jest już ponad moje siły. W takich sytuacjach myślę o ludziach, którzy mnie
wspierają i są razem ze mną, patrze na moje ukochane psy i mówię sama do siebie

" Paulina, masz dla kogo żyć!"

www.paulinagajewska.xn.pl

2011-02-27T15:14:00.000-08:00

Nie ma Cię już przy mnie prawie drugi rok,

Nie siedzisz już obok mnie,

Nie czekasz na mnie,

Po prostu nic nie jest już takie jak dawniej,

A ja wciąż za Tobą bardzo tęsknie.

... można być silnym, można iść do przodu z uśmiechem na twarzy,
ale są istoty o których nie da się zapomnieć.

Wpis ku pamięci mojego pierwszego, wspaniałego psa.

[*]

2011-02-06T16:25:00.000-08:00

Zdjęcia z Naszego dzisiejszego spaceru w towarzystwie Brega i Agnieszki ;-) !

No to chyba tyle na dziś jeśli chodzi o zdjęcia.
Muszę przyznać, że radość Marleya na widok wody była czymś mega przyjemnym dla mnie. Niestety gorzej było gdy nadszedł moment złapania go na smycz. Oczywiście uciekał, szalał i nawet przez chwile nie pomyślał o tym aby do mnie przyjść. Po kilku próbach złapania Marleya Agnieszce udało się złapać go i mogliśmy spokojnie wrócić do domu. Wróciliśmy zmęczeni ale zadowoleni, brudni oczywiście też !!

2011-01-19T09:52:00.000-08:00

Witajcie,
bardzo długo nie pisałam o moich pupilach,
szczerze mówiąc ostatnio brakuje mi czasu na prowadzenie tego bloga,
ale mam nadzieje, że już niedługo ruszę od nowa.
Moje ukochane pieski mają się bardzo dobrze,
Marley nauczył się spać na łóżku i bardzo mu się to spodobało :-)
a Gucio jak to Gucio... bez zmian !
dosłownie i chyba niestety:)

2011-01-11T15:44:00.000-08:00

" POWIEDZ CIĄGNIĘCIU STOP "


Pies w kantarku.

... my z Marleykiem już to powiedzieliśmy i od kilku dni chodzimy na spacery na kantarku, a nie na kolczatce. W końcu skończyły się problemy z ciągnięciem mnie w przeróżne miejsca upatrzone przez Marleya. Oczywiście początki nie były łatwe ale efekt osiągnęliśmy bardzo szybko i oczywiście jest on pozytywny. Marley już mnie nie ciągnie kiedy jest na smyczy tylko ładnie idzie obok mnie, a jeśli oddali się to od razu wraca na hasło " Marley, do mnie! " wtedy otrzymuje smakołyk w nagrodę i kontynuuje swój spacer. Mam wrażenie, że mój pies z każdym dniem jest coraz bliżej mnie emocjonalnie!

Jestem z niego cholernie dumna!

" Pomoc dla Pauliny "

2011-01-02T15:42:00.000-08:00

Drodzy czytelnicy mojego bloga o moich pupilach.
W sieci ruszyła akcja " Pomoc dla Pauliny ".
Celem tej akcji jest zbiórka pieniędzy na moje leczenie,
dlatego dodaje ten apel również i tu prosząc i Was o pomoc.
Wierzę, że akcja zakończy się sukcesem, a tym samym
dzięki Wam otrzymam szansę na dłuższe życie i możliwość
bycia z moimi ukochanymi psami jak najdłużej...

zapraszam Was również na www.PaulinaGajewska.xn.pl

2010-12-24T03:29:00.000-08:00

Witajcie,
W ten wyjątkowy dla wszystkich dzień postanowiłam napisać w swoim imieniu ten wpis.
Pragnę w nim podziękować Wam za obecność na naszym blogu. Zakładając ten blog nie myślałam o tym kto będzie go czytał i jak inni będę patrzeć na to co w nim zamieszczam liczyło się dla mnie tylko i wyłącznie to co jest związane z życiem moich pupili i jest tak do dziś. Jednak jestem pozytywnie zaskoczona tym, że jesteście tu razem z Nami. Pamięcią sięgam do Wigilii, która odbyła się rok temu. Marley był wtedy jeszcze szczeniaczkiem, a dziś obok mnie siedzi już piękny, dorosły biszkoptowy labrador, a obok niego siedzi maleńki Gustaw. Cieszę się ogromnie, że to już nasze drugi wspólne Święta. Dwa lata temu pod choinką wylegiwał się mój Odi, a podczas kolacji siedział ze mną przy stole. Brakuje mi tych chwil i często wspomnieniami wracam do nich lecz wiem, że teraz inne dwa psie serca oczekują miłości i opieki, a tym samym one bardzo kochają mnie i to dla nich muszę mieć siłę. Tymi słowami zakończę dziś mój wpis.

Jeszcze raz dziękuję za to, że jesteście !

2010-12-21T14:17:00.000-08:00

2010-12-21T12:41:00.000-08:00

Biały puch padał z nieba dziś przez cały dzień.
Pogoda właściwie była przepiękna... dlatego też dziś widziałem się z moim kumplem Bregiem aż trzy razy. Razem biegaliśmy, nosiliśmy patyki i jedliśmy oczywiście karmę. Momentami na dworze zachowujemy się jak takie zagłodzone psy, ponieważ kiedy tylko widzimy zwykłą karmę taką jak leży u Nas w domu w miskach to lecimy do Naszych właścicieli, siadamy i jemy z takim apetytem jak byśmy otrzymali jakiś najlepszy smakołyk, a to przecież jest zwykła, sucha karma. Niestety wieczorny spacer zakończył się kolejną pękniętą poduszką na mojej łapie, a tak świetnie się bawiłem. Biegałem przez godzinę w towarzystwie Brega. Nie wiem dlatego moje poduszki tak reagują na tą zimę, przecież rok temu było wszystko dobrze, a teraz ciągłe wizyty u weterynarza z powodu pękających poduszek…. Dobrze, że mały Gucio nie ma takich problemów !

2010-12-12T16:05:00.000-08:00

Te wszystkie zdjęcia, które właśnie tu będą umieszczone niestety ale nie pokazują jakim jestem labradorem. Muszę przyznać, że jestem bardzo smutny z tego powodu, że dziś Pola wrzuciła mnie do wanny i w dodatku umyła mnie jakimś płynem z którego zrobiła się biała piana. Było mi tak bardzo zimno, a jak bardzo się bałem to chyba pisać Wam nie muszę. Było tragicznie ale przeżyłem ! chociaż po chwili żałowałem, że nie padłem jakoś na dłuższy czas podczas tej kąpieli, ponieważ w momencie kiedy wyjęto mnie z wanny to nie tylko ja opuściłem to paskudne pomieszczenie ale również grzebień i suszarka !! wyobrażacie sobie to ?
Kiedy troszkę poleżałem sobie w ciepłym ręczniczku to zdążyłem się uspokoić przez ten czas ale mój wewnętrzny spokój trwał dosłownie chwilę, bo potem to już czesanie moich włosów wywołało u mnie tyle złości, tyle strachu, że aż nie znam słów, które mogły by Wam to wszytko opisać. No ale jak widać po mimo tego koszmaru, który dziś przeżyłem jestem tu i idę właśnie spać. W nagrodę otrzymałem parę plasterków szynki, co mnie oczywiście ucieszyło !! ale chwila, chwila... Marley też je otrzymał, a przecież nic nie zrobił ani nic jemu nie zrobiono... oj czasem nie rozumiem postępowania Naszej Poli....

Gucio.

2010-12-10T15:05:00.000-08:00

Z nieba pada biały puch, a ja czuję się dosłownie jak gwiazda. Od kilku dni chodzę w stroju Świętego Mikołaja, a każdy kto przejdzie obok mnie popada w zachwyt. Każdy mnie chwali, podziwia, a dziś nawet zrobili mi zdjęcie !!! - to jest takie miłe, a Pola jest ze mnie taka dumna. Dziś razem z Marleyem otrzymaliśmy od Naszego kumpla Brega super wołowe kości. Mniam !!!! jedliśmy tak szybko jak byśmy nigdy wcześniej nic w pyskach nie mieli. Marley z tego wszystkiego przez cały dzień wydziela z siebie bardzo przykre zapachy, a Pola i jej rodzina nie mogą wytrzymać i co chwilę Pola wychodzi z nim na spacer. Na dworze było dziś tak zimno, że nie poszedłem na wieczorny spacer z Polą, Brego i jego właścicielką. Wolałem zostać w domu i iść na krótki spacer z siostrą Poli. Niby jest super, bo biały puch sprawia Marleyowi i Poli tyle radości ale szczerze mówiąc czekam już na wiosnę !!

Gustaw.

2010-12-05T13:01:00.000-08:00

Słuchajcie uważnie !!!
podobno dziś ma Nas odwiedzić Św. Mikołaj
dlatego też już smacznie śpię :))))))

Ale ja słodko śpię, prawda ?
nie wiem jak Gucio ale ja od tego całego Świętego Mikołaja oczekuję czegoś smacznego do jedzenia, ponieważ bardzo lubię smakołyki ale nie pogardzę jakimś super gadżetem.

2010-12-02T12:55:00.000-08:00

A ta "dama" kiedy tylko wyjdzie ze swojej klatki to idzie prosto do Naszej miski i próbuje zjeść Naszą karmę. Oj... jesteśmy zdania, że za dużo sobie ona pozwala !!

2010-12-01T11:24:00.001-08:00

2010-11-27T12:58:00.000-08:00

" Bądź grzeczny, bo inaczej Święty Mikołaj nie przyjdzie ... " - takie słowa dziś usłyszałem podczas spaceru w momencie kiedy chciałem pobawić się z bokserkiem. Nie wiem kto to jest ten cały Święty Mikołaj ale podobno przynosi wszystkim prezenty, a więc i mi chyba coś przyniesie. Wiecie dla mnie najlepszym prezentem było by coś pysznego np. taka duża kość albo jakieś super smakołyki, bo jak wiecie lubię sobie pojeść, oj lubię i to bardzo. Guciowi to ten Święty Mikołaj mógł by przynieść jakiś kaganiec, bo atakuje ludzi na ulicy. Jak ktoś ma takie buty z futerkiem to Gucio od razu wpada w "szał" i chce łapać za to futerko, a przy tym tak warczy, że ludzie się go boją. Normalnie to jakaś klatka by się przydała dla niego ale wiecie napisałem, że kaganiec, bo zaraz by było, że jestem złym bratem !! Tak, tak... ja tu piszę o prezentach, a listu nie napisałem do Mikołaja, a z tego co słyszałem to wypadało by coś napisać aby wiedział co chcemy otrzymać. Ale spokojnie, spokojnie byłem przecież najgrzeczniejszym psem w tym roku nie licząc moich częstych wybryków ale o nich chyba nie muszę wspominać, no nie ? A tak na poważnie to chyba ja w tej czapce jestem bardzo podobny do Świętego Mikołaja, prawa ?

Marley.

A tak w ogóle to zastanawiam się kiedy ten Mikołaj Nas odwiedzi...
ale spokojnie ja mam czas, a więc poczekam cierpliwie.

2010-11-26T09:50:00.000-08:00

Wszystko było by super gdyby nie fakt, że razem ze mną i moim superowym kumplem bawiła się suczka. Oczywiście znowu zapomnieliśmy jak mój kumpel się nazywa, a tyle razy już się z nim bawiłem. No więc to było tak, że Pola umówiła mnie i mojego kumpla abyśmy się wspólnie pobawili i w momencie kiedy ja czekałem już na niego z moim pomarańczowym kółkiem to na horyzoncie pojawiła się Szira "siostra" czarnego Labradora o imieniu Bagira. Jak ją zobaczyłem to się tak normalnie ucieszyłem, że aż biegałem jak szalony w kółko. Oj kto mnie nie zna to mógł pomyśleć, że jakiś wariat ze mnie ale wy wiecie, że moja radość nie zna granic. Po kilku minutach przyszedł mój kumpel i zaczęłiśmy się bawić. On oczywiście chciał dominować i robił to w momecnie kiedy ja odpoczywałem albo coś zjadłem. A teraz trochę o moim "bracie". Gunio niestety razem z pojawieniem się śniegu zaczął swój okres poważnego buntu... nie chce z nami wychodzić na spacery, ucieka w momencie kiedy widzi, że Pola zakłada swoje ubrania i szykuje się do wyjścia, a ona tak bardzo chce aby i on szedł razem z nami. A teraz kilka zdjęć z dnia dzisiejszego !!

A tak wygląda zabawa z babami, jak mnie pogoni to już koniec normalnie !

A na tym zdjęciu widzicie mnie ? oj chyba nie...

A na tym zdjęciu to się ganiamy, oj było super !!!!

2010-11-20T15:36:00.000-08:00

No tak, pogoda Nas nie rozpieszcza, a więc dziś przesiedzieliśmy więcej czasu w mieszkaniu niż na dworze. Ale nie było aż tak źle jak mogło by być, ponieważ podczas jednego spaceru spotkałem mojego nowego kumpla ( chyba jest to owczarek niemiecki ) który jest taki spokojny i jeszcze bardzo młody, z tego co wiem to ma on 5 miesięcy. Bardzo się lubimy ale on próbuje dominować podczas naszych wspólnych zabaw. Mój kumpel ( nie pamiętam jak się nazywa ale się dowiem, spokojnie ! ) chciał zapoznać się z Guciem ale oczywiście Gustaw był innego zdania i kiedy podszedł do niego mój kumpel to Gucio warczał jak szalony. No tak on przecież jest szalony. No ale ja to szalałem, szczekałem, a mój kumpel nie mógł mnie dogonić, ah jaki ja szybki jestem. Jak wróciliśmy do mieszkania to padłem ze zmęczenia, a kiedy się obudziłem to Pola dała mi nowe, pomarańczowe kółko. Straszną radość mi tym sprawiła. Wyszliśmy od razu na dwór i mogłem pobawić się nową zabawką, która okazała się po prostu świetna. W dodatku nowe kółko jest pomarańczowe ( takie jaskrawe ), a więc nie zginie mi podczas nocnych zabaw tak jak to wcześniejsze, które jest koloru zielonego jak trawa. No to pewnie się domyślacie jak bardzo byłem szczęśliwy, tak szczęśliwy, że aż zjadłem.... no wstyd się przyznać no ale zjadłem kupę. Oj Pola bardzo nie lubi jak to robię, na szczęście zdaża mi się to bardzo żadko no ale jednak zdaża się. Gdybym nie chłodził się to by pewnie nie poczuła ale wiecie byłem tak zmęczony, że język to miałem prawie do ziemi no i po chwili usłyszałem " O boże ! co tak śmierdzi... to Marley.... zjadł kupę... " no i już wiedziałem, że ona wie o moim wybryku ale zła nie była tylko buziaków już mi dawać dziś nie chciała... a co tam poczekam do jutra i się rano sam z nią przywitam !

Wasz Marley !

2010-11-18T14:56:00.001-08:00

Mówię Wam… to był dla mnie ciężki dzień. Sami zobaczcie jak on wyglądał. Obudziłem się nad ranem o godzinie 4.30 i od razu pojawiłem się przy łóżku Poli. Próbowałem zwrócić na siebie uwagę aby ona otworzyła swoje oczy i zobaczyła, że coś od niej chcę. Oczywiście mój cel został osiągnięty i Pola obudziła się po chwili ale usłyszałem „ Marley połóż się do łóżeczka i śpij „ posłuchałem i wróciłem do siebie ale po chwili znowu stałem już przy łóżku Poli i ona wiedziała już o co mi chodzi. Pola ubrała się i wyszła ze mną na spacer tak szybko jak tylko było to możliwe. Bardzo chciało mi się siku no i sami wiecie co jeszcze pozostawiłem po sobie podczas tego porannego spaceru. Kiedy wróciliśmy już do domu to Pola położyła się dalej spać, a ja poszedłem zobaczyć co w tym czasie robi Gucio. Oczywiście on również spał, a więc wróciłem do swojego legowiska i zapadłem w głęboki sen. Niestety podczas kolejnych mijających godzin moje problemy z brzuchem pogłębiały się. Czułem się taki słaby, często chciałem na dworze załatwiać swoje potrzeby aż w końcu zacząłem wymiotować. Tak też dlatego dziś większość dnia spędziłem na śnie ale znalazłem również chwilę i chęć na zabawy na dworze. W popołudniowych godzinach ale takich późniejszych czułem się już zdecydowanie lepiej. Wstyd się przyznać ale te moje dzisiejsze problemy były z mojej winy, a raczej mojego łakomstwa, bo wczoraj wieczorem najadłem się dużej ilości kości, które otrzymałem od mamy Poli. One były takie pyszne, że aż nie mogłem ich nie zjeść przecież, prawda?! Ah, zapomniałbym Wam napisać, że Gucio dziś wyglądał jak czubek, bo Pola zrobiła mu coś dziwnego na głowie, a on chodził tak z tym przez cały dzień. Jak dobrze, że ja nie mam włosów, bo pewnie też bym wtedy miał takie dziwne rzeczy robione na głowie i w ogóle, a ze mnie przecież prawdziwy facet jest. A teraz na koniec pokażę Wam kilka zdjęć ze świnką o imieniu POPO, która dziś odwiedziła mnie i moje legowisko… dobrze, że kupy mi nie zrobiła, bo jeszcze przypadkiem bym ją zjadł tak jak to robi Gucio…a feeeeeee !

Marley ( Labrador )

a tu pod koniec to już spałem, bo się zmęczyłem normalnie... !!

2010-11-16T14:00:00.000-08:00

Dzisiejszy dzień zaczęliśmy od tego, że Nasza Pani zabrała Nas tam gdzie zwykle biegam i szukała mojego kółka, bo jak wiecie zgubiłem je wczoraj wieczorem. Chodziła, rozglądała się i coś tam ciągle sobie powtarzała no ale w końcu znalazła moje ukochane kółko. Tak się ucieszyłem, że aż podskoczyłem i chciałem się bawić ale Nasza Pani śpieszyła się, bo dziś musiała iść do szpitala na pobranie krwi, a więc się nie pobawiłem. Dziś troszkę Pani się na mnie wkurzyła, bo kolejny raz nasikałem na Gucia, no ale co mam zrobić skoro On jest taki mały i zawsze stoi jak kołek ? A dzisiejszy wieczór był po prostu boski. Biegałem, szalałem, rozrabiałem i dorwałem największy patyk jaki tylko był na terenie po którym sobie biegam. Jestem taki szczęśliwy kiedy mogę swobodnie sobie pobiegać i aportować…oj TAK !

Marley

2010-11-15T14:01:00.000-08:00

Wszystko było by dobrze gdyby nie fakt, że jest coraz chłodniej i nie chce mi się chodzić na spacery tak często jak Marleyowi. Niestety mój "brat" nasikał dziś na moje uszy, a Nasza Pani była wtedy w takim szoku. Nie wiem dlaczego On ciągle nie zwraca na mnie uwagi. Wiem, że jestem trochę mniejszym "labradorem" no ale przecież widać mnie, prawda ? Dziś Marley podczas swojego ostatniego szaleństwa zgubił swoje ukochane, zielone kółko. Byłam z Naszą Panią szukać go i nie znalazłem. Może jutro kiedy zrobi się jaśniej Nasze poszukiwania zakończą się sukcesem. Zobaczymy....

Gucio

2010-11-14T14:20:00.000-08:00

Oj co to był za dzień !
Dziś było tak ciepło na dworze, że aż Nasza Pani zabierała Nas co chwilę na spacer. Bardzo Nam się to podobało... szczególnie mi, ponieważ często Pani brała moje kółko do zabawy i smycz treningową abym mógł sobie biegać i bawić się razem z nią. Powiem Wam, że o wiele bardziej wolę bawić się kółkiem niż piłką. Kiedy Pani mówi do mnie " Marleyku oddaj mi kółeczko " to ja wtedy biegnę do Niej taki zadowolony z kółkiem w pysku i czekam aż wyjmie mi je i jeszcze raz rzuci abym mógł jej kolejny raz przynieść. Czasem nawet jest tak, że jak Pani się zagapi i nie wie gdzie zostawiła moje kółko to ja szybko je odnajduję po słowach " Marleyku szukaj kółeczka ". Pani coraz częściej powtarza mi, że jest ze mnie dumna, coraz częściej czuję jej miłość i więzi, które są coraz silniejsze. Dziś jeszcze napiszę kilka słów na temat Gucia, który strasznie się dziś na mnie denerwował w momencie kiedy biegałem za kółkiem. Cały czas podbiegał do mnie i chciał mi je zabrać ale ja jestem silniejszy i nigdy mu z własnej woli nie oddaję moich zabawek no ale były takie momenty w których Gucio złapał moje kółko pierwszy i nie chciał go oddać tylko uciekał, a w momencie kiedy go dogoniłem to strasznie na mnie warczał i się denerwował. Tak właśnie wyglądał Nasz dzień, jednym słowem zabawa, odpoczynek, zabawa, odpoczynek.........

Marley

Czipowanie, paszporty - Nasza wizyta u weterynarza.

2010-11-13T03:49:00.000-08:00

Dzisiejszy dzień zaczął się od tego, że byłem taki sprytny i schowałem się Naszej Pani za łóżkiem jej rodziców i Ona szukała mnie po całym mieszkaniu i pod wszystkimi kołdrami, a trochę ich było, bo przecież sporo ludzi mieszka w tym mieszkaniu. Niestety po dłuższej chwili udało się jej mnie odnaleźć ale ja nie chciałem wyjść z mojej kryjówki no ale Pani wiedział czym mnie skusić i wyjęła puszkę z jedzeniem no i oczywiście przybiegłem tak szybko jak tylko to było możliwe ale Pani dała mi tylko kawałeczek z tej puszki i od razu ubrała mnie w szelki i poszliśmy na spacer oczywiście razem z Marleyem. Na dworze strasznie padał deszcz, a po powrocie do domu Nasza Pani coś planowała i ciągle powtarzała " ciekawe jak to będzie " , " ale Marley chyba nie wsiądzie do obcego auta " itp... oj nie wiedzieliśmy co Nas czeka ale w końcu Pani ubrała mnie w czerwony kubraczek, Marleya wzięła na smycz i ruszyliśmy w drogę. Oczywiście Marley jak zwykle biegł po schodach jak szalony, a moja smycz zaplątała się mu między łapy i przez to zleciałem ze schodów i oczywiście Marley nawet tego nie zauważył, oj Nasza Pani bardzo się wystraszyła ale po chwili sama się z tego śmiała - na szczęście nic mi się nie stało, jestem cały i zdrowy. Ten spacer był bardzo długi, a my nie wiedzieliśmy gdzie idziemy. W końcu doszliśmy do takiego miejsca gdzie Marley się bardzo wystraszył i chciał uciekać. Najdziwniejsze było w tym to, że tam nic strasznego nie było tylko schody i barierka z kratami no ale właśnie to jest miejsce obok którego Marley nie przejdzie, bo się boi takich miejsc od pierwszych swoich dni ( On chyba ma coś z głową !! ) a więc musieliśmy iść na około. Aż w końcu doszliśmy do celu. To był WETERYNARZ !!! zaparłem się i nie chciałem wejść do środka ale wnieśli mnie tam, Marley wszedł bez problemu i jeszcze merdał ogonem ( dziwny gość z Niego, co nie ? ). Nasza Pani rozmawiała z jakimś Panem przez chwilę, a potem zmierzyli mi temperaturę, aż się normalnie popłakałem, potem to samo spotkało Marleya i wyobraźcie sobie, że Marley zawsze się cieszył jak jemu mierzono temperaturę, a dziś wcale a wcale tej radości nie było no ale płaczu też nie było. Potem czekaliśmy bardzo długo, bo Nasza Pani ciągle rozmawiała tylko z tym Panem i wypisywała jakieś papiery. Marley aż płakał, a ja biegałam po gabinecie - my nie lubimy tak czekać nic nie robiąc. Uwierzycie mi, prawie zwiałem, bo ktoś otworzył drzwi !!! ale oczywiście złapano mnie i tyle było z mojej ucieczki. A później to już zaczął się horror. Ten weterynarz, który dziwił się, że mam na imię Gucio wziął wielką, fioletową strzykawkę z taką wielką igłą i rozumiecie... wsadził mi ją w szyje... !!! krzyczałem, płakałam - bardzo mnie to bolało !!. Uspokoiłem się po jakimś czasie, bo myślałem, że to już koniec ale okazało się, że to jednak nie koniec. No i zobaczyłem kolejną strzykawkę ale z mniejszą igłą - choć wcale mnie to nie pocieszyło. Tym razem kazali trzymać mi głowę i brzuszek i ukłuli mnie aż dwa razy w bok. Marley patrzył na to wszystko i pewnie myślał sobie, że to tylko ja mam takie straszne rzeczy robione ale po chwili okazało się, że i On będzie miał robione to samo ale On przy wykonywaniu tego wszystkiego nawet się nie ruszył tylko ciągle leżał i udawał takiego dzielnego psa. Znowu przyszło Nam czekać, wszystko to tak długo trwało, że Marley znowu szlochał, a ja wszedłem pod półkę ale sam nie wiem czego tam szukałem. Nadszedł w końcu czas w którym Nasza Pani zabrała wszystkie papiery i wyszliśmy na korytarz. Na tym korytarzu była taka duża, super waga i oczywiście Marleya Nasza Pani zważyła i okazało się, że Marley waży 43 kg, na mnie też przyszła kolej, no zgadnijcie ile waży taki "labrador" jak ja ? ha ! 3,5 kg czyli, że przytyło mi się pół kilo. Droga powrotna wydawała się kródsza ale niestety Marley znowu wpadł w szał, bo kolejny raz przechodziliśmy koło sklepów z barierkami i schodami. Marley oszalał, a wszyscy na Nas patrzyli jak by Marley był dziki, ja się tam schowałem za schodkiem aby nikt mnie nie widział, bo jak by mnie zobaczyli to by wiedzieli, że jestem z Nimi, oj wtedy to był by obciach. Na szczęście Nasza Pani opanowała Marleya i mogliśmy iść dalej do domu spokojnie. Kiedy wróciliśmy do domu to od razu wszyscy poszliśmy spać.Ja to tak się zmęczyłem, że aż zasnęłam na parapecie, bo przed snem obserwowałam przez chwilę co się dzieje za oknem. Podobno byłem taki słodki jak spałem, że aż Pani zrobiła mi zdjęcia... sami zobaczcie.

Gucio

2010-11-12T12:09:00.000-08:00

Dziś z samego rana postanowiłem schować się pod kołdrę mojej Pani i tam sobie smacznie spałem aż do momentu kiedy Ona otrzowyła swoje oczy. Oczywiście kiedy tylko zobaczyłem, że Nasza Pani już nie śpi to próbowałem uciec, bo wiedziałem, że czeka mnie spacer, a ja nie zawsze mam ochotę aby z samego rana wychodzić z mieszkania. No ale Pani była sprytniejsza i po chwili znalazłem się w jej ramionach. Niestety prawie całe popołudnie spędziłem z Marleyem sam, bo Nasza Pani wyszła gdzieś na kilka godzin. Oj jak się cieszyliśmy kiedy Pani Nasza wróciła do Nas i nawet przyniosła Nam smakołyki. Marley normalnie był prze szczęśliwy jak by mógł to by przewrócił Naszą Panią, bo tak skakał z radości ale Ona już jest przyzwyczajona do tych jego szaleństw. Ale powiem Wam szczerze, że wieczorny spacer w ogóle mi się nie podobał. Pani nie ubrała mnie w sweterek, a kiedy wyszliśmy z klatki to okazało się, że zaczyna padać deszcz, oj troszkę się wystraszyłem no ale jak to na prawdziwego labradora przystało poszedłem i wyobraźcie sobie, że normalnie spowrotem to biegłem do tego domu, bo tak lało. Moje włosy wyglądały tak strasznie, każdy włos sterczał w inną stronę. Jak tylko pojawiłem się już w domu to ocierałem się o wszystkie meble, moja Pani tego nie lubi, bo wtedy zazwyczaj pojawiam się cały mokry i brudny na łóżkach ale co zrobić jeśli ja już tak po prostu mam i nie potrafię postępować inaczej ?

Gucio.

2010-11-11T12:39:00.000-08:00

Normalnie dziś pozwoliłem mojej Pani spać do godziny 9:00, bo zazwyczaj budzę ją już o 7:00 aby wyszła ze mną na spacer. Oczywiście jak tylko się obudziła to wyszła ze mną i z Guciem ale ja trochę byłem marudny dziś na pierwszym spacerze, bo chciałem się bawić z innymi psami, a Ona mi nie pozwoliła i tylko powtarzała w kółko " jesteś za dużym pieskiem " oj wtedy to się wkurzyłem i tak troszkę się popłakałem ale szybko mi przeszło, bo moja Pani dała mi moje ulubione ciasteczka, Gucio też dostał ale wypluł, a więc bardzo szybko je zjadłem aby nie zmienił zdania co do tego ciastka. A wieczorny spacer był po prostu super !
Pani zabrała mnie na polanę i bawiła się razem ze mną moją super, pomarańczową piłką. Biegałem jak szalony, a potem poszła ze mną na długi spacer w towarzystwie dwóch suczek Dory i Soni, załatwiłem swoje wszystkie potrzeby i znowu zostałem puszczony ze smyczy i mogłem rozrabiać tym razem z dziewczynami, ale moja Pani poszła na chwilkę do domu aby przyprowadzić nam Gucia, oj on to rozrabiał, ciągle tylko ganiał za Dorą, a ona tak szczekała. Wróciłem do domu i zjadłem kolacje, niestety dziś sucha karma była w moim jadłospisie <ble> wolę coś lepszego no ale... zjadłem !

Marley.

2010-11-10T15:49:00.000-08:00

Wyobraźcie sobie, że idę już spać. Jak widać jestem już nawet w łóżku, a moja Pani
jak zwykle musi robić mi tysiąc zdjęć jak bym nie wiem kim był, wiem, że jestem śliczny i taki słodki ale bez przesady, chcę iść spać !

No dobra, muszę przyznać, że to zdjęcie akurat jej się udało.
Mój brat ( oj taki z niego brat, że jak gdzieś czasem idzie z Naszą
Panią to nawet nie chce mnie zabrać, szczególnie wtedy jak ma piłkę ! ) już śpi, bo oczywiście
kolejny raz poszedł późnym wieczorem z Naszą Panią na spacer. Ja nie chciałem z Nimi iść,
bo wiecie, że wieczorami już jest zimno, a łóżka wszystkie w domu już były rozebrane, a więc
zostałem w domu i się w nich wygrzewałem, oj tak uwielbiam to. No Marley to
podobno biegał jak szalony na tym ostatnim spacerze, nawet jakiś ogromny patyk sobie znalazł, oj mówię Wam On tak kocha patyki, że chyba mnie nawet aż tak bardzo nie kocha i w dodatku
zawsze wszystko chce mi zjeść ! A wiecie, że pod koniec tej ich wycieczki to on normalnie
szukał tylko miejsca w trawie aby się położyć i zrobić takie oczy aby Nasza Pani się nad nim chyba
zlitowała i zaniosła go do domu, pf... kto by takiego grubego psa doniósł do domu ?
no napewno nie Nasza Pani, a więc musiał ruszyć dupsko i dojść do domu, a teraz śpi i chrapie tak głośno jak zwykle. Chyba jestem trochę lepszym labradorem, bo jak śpię to nikomu nie przeszkadzam...no nie ?

Największy Labrador na świecie - Gucio !

2010-11-09T04:21:00.001-08:00

Śpiochy...

2010-11-08T15:45:00.000-08:00

Niestety to nasz kolejny wspólny deszczowy dzień. Od kilku dni ciągle pada, ta pogoda oczywiście nam nie odpowiada. Większość czasu musimy spędzać wspólnie w domu, a Marley oczywiście wolał by w tym czasie biegać i rozrabiać na świeżym powietrzu i wcale mu się nie dziwię, bo co takiego tak duży pies może robić w czterech ścianach mojego pokoju ? chyba tylko spacerować po mieszkaniu no i spać... właśnie spać ! dziś pół dnia moje największe "labradory" na świecie przespały. Mam nadzieje, że jutro będzie trochę lepiej i będę mogła sprawić Marleyowi radość zabawą z innym psem... on to lubi najbardziej !

2010-10-26T13:15:00.000-07:00

Filmik z sieci.

2010-10-22T17:46:00.001-07:00

Witajcie,
właśnie przeglądam sobie filmiki w sieci ze zwierzętami w roli głównej. Obecnie bardzo spodobał mi się film z mopsikiem, który chce zjeść jedzonko z kanapy na której siedzi kot. Kliknij

Pamięć - dzień który będzie we mnie już zawsze...

2010-10-13T06:32:00.000-07:00

Głębszy wpis związany z tym dniem pojawi
się na blogu wieczorem,
teraz tylko napiszę ;

dziś mija kolejny rok od momentu kiedy w moim życiu pojawił się On, ten wyjątkowy, wspaniały
przyjaciel na czterech łapkach - Odi. Gdyby wciąż tu ze mną był to był by to nasz 5 wspólny rok...

NIGDY go NIE zapomnę...

Pożegnanie, czekanie.

2010-10-10T16:57:00.000-07:00

Niestety Luna nie jest już moim psem, nie mogę jej tulić każdego dnia i pokazywać jak bardzo się cieszę z tego, że jest blisko mnie. Tydzień temu razem z narzeczonym zostaliśmy zmuszeni do oddania Luny. Oddanie tej naszej małej biegającej radości było czymś trudnym ale niestety nie mieliśmy innego wyboru ze względu na to, że właściciel naszego mieszkania nie zgodził się na to abyśmy mieli w mieszkaniu psa, a więc musieliśmy oddać nasze maleństwo bez dwóch zdań. Cała ta sytuacja ma swoje plusy. Owszem przywiązałam się do Luny i zależało mi na tym aby była tu razem ze mną. Każdy dzień spędzony z tym psem był naprawdę wspaniały. Biegała, cieszyła się z każdej drobnostki, z każdego mojego słowa, z każdego uśmiechu... po prostu mojej obecności ale przejdźmy teraz do plusów, które pojawiły się w tej całej trudnej sytuacji. Udało nam się oddać Lunę we wspaniałe ręce. Ma teraz piękny duży dom, ogród po którym biega prawie całe dnie i oczywiście wspaniałych właścicieli, którzy dbają o nią bardzo dobrze. Bardzo przeżyłam pożegnanie z tym psem, właściwie nawet nie sądziłam, że ten moment nadejdzie tak szybko ale cieszę się, że jest szczęśliwa w tym miejscu w którym teraz się znajduje. Dziś byłam odwiedzić Lunę, a jej przywitanie było dla mnie czymś mega przyjemnym i zaskakującym jednocześnie - piszczała, płakała i aż się posikała na mój widok. Całusów nie było końca ! potem oczywiście musiała się pochwalić swoim podwórkiem. Oczywiście na podwórko powynosiła wszystkie swoje zabawki i buty swoich właścicieli. Wygłupiała się i szalała przez cały czas. Zmieniła się - urosła, przytyła i jak dla mnie stała się ładniejsza. Spędziłam z nią kilka godzin i wróciłam razem z Mariuszem do domu, pustego domu w którym nikt na nas nie czekał ani nie cieszył się na nasz widok. Teraz czekam i odliczam dni do wyjazdu do Polski do Gucia i Marleya... jeszcze tylko 15 dni !

2010-10-02T11:18:00.000-07:00

Kolejny dzień z życia Luny...

2010-10-01T17:20:00.000-07:00

Dzisiejszy dzień dla małej Luny zaczął się dość leniwie ale chyba sama tego chciała skoro pozwoliła sobie na tak długie leniuchowanie w łóżku. Oczywiście długi sen Luny był dla mnie czymś bardzo pozytywnym, ponieważ jestem już trochę zmęczona jej psotami. Niestety Lunka dziś również pokazała Nam swoje humory i nie była zbyt chętna do spacerów i dlatego też większość dnia spędziliśmy dziś z nią w mieszkaniu. Oczywiście kolejne godziny upłynęły Lunie na szaleństwie i dokuczaniu Nam na wszystkie możliwe sposoby. Oczywiście nie fotografujemy się zbyt często, ponieważ Lunka w roli modelki nie czuje się zbyt dobrze i oczywiście szczeka na aparat jak tylko widzi, że się nim bawię...chyba na tych słowach zkończę już mój wpis, bo jest już 01:22 w nocy ,a Luna oczywiście jeszcze nie śpi tylko wspaniale się bawi, a ja tylko słyszę głos Mariusza po którym mała skacze " proszę... Luna !! "

Czekanie.

2010-09-26T16:45:00.000-07:00

To czekanie na spotkanie z Nimi jest najtrudniejsze szczególnie, że znam już dokładną datę wylotu z Irlandii do Polski. Tak, 26października będę już w swoim rodzinnym mieście - Łodzi. Czekam na tą chwilę już pięć miesięcy, a czas coraz bardziej mi się dłuży, coraz częściej również o tym wszystkim myślę. Nie sądziłam, że dojdę do takiego momentu w życiu, w którym obecnie się znajduję z własnej woli i że aż tak bardzo będę tęsknić za tą normalnością, życiem codziennym i moimi pupilami... tak bardzo mi ich brakuje !

2010-09-23T15:05:00.000-07:00

Witajcie,
niestety ale zbyt wielu wiadomości o moich psiakach nie mam.

Wiem tylko tyle, że u Guciaczka był dziś fryzjer, ponieważ mały przypominał już małego lwa jeśli chodzi o jego grzywkę itp. zapewne szczęśliwy nie był podczas gdy fryzjerka wykonywała to co do niej należy. Zdjęć najnowszych nie otrzymałam ale w najbliższych dniach zamierzam je wymusić jednym słowem, a więc mam nadzieje, że jakoś w najbliższym czasie zamieszczę je na blogu. A u Marleyka wszystko dobrze, mój "mały" piesek gania po mieszkaniu za świnką morską, a gdy ona mu się schowa to oczywiście szlocha sobie jak najgłośniej tylko potrafi. Oczywiście został ugryziony w nochal przez tego gryzonia ale wciąż poluje na nią z potrzebą zabawy nie zważając uwagi na różnicę wzrostu jaka ich różni...

Pozdrawiam serdecznie !!

Filmik !

2010-09-12T20:04:00.001-07:00

Filmik nagrany dość dawno... Marley był jeszcze taki "malutki" ;-)

2010-09-09T20:29:00.000-07:00

Witajcie,
niestety ale dziś nie mam dla Was zdjęć Gucia i Marleya tak jak to było ostatnio ale chcę się z Wami podzielić wiadomością, która ogromnie mnie cieszy. W październiku będę miała możliwość spędzenia z moimi kochanymi "maluchami" dość sporo czasu. A więc w przyszłym miesiącu blog będzie wypełniony zdjęciami i relacjami z naszych wspólnie spędzonych dni. A dziś bardzo dziękuję Wam za obecność i przesyłam serdeczne pozdrowienia prosto z Irlandii.

Buziaki !! ;*

2010-09-05T13:39:00.001-07:00

Koniec wakacji !!

2010-08-28T19:17:00.000-07:00

Małymi kroczkami zbliżamy się do końca wakacji i niestety zauważyłam, że inne psie blogi nie są już tak często prowadzone jak wcześniej. Mam nadzieje, że jak tylko zakończą się przygotowania do szkoły powrócicie ponownie. Niestety nie posiadam najnowszych zdjęć moich pociech ale otrzymałam kilka informacji na temat mojego Gucia ( Yorka ), a więc tak ;

mały Guć jak to moja młodsza siostra określiła zakochał się w śwince morskiej o imieniu Popo, zdjęcia z jej wizerunkiem są umieszczone we wcześniejszych postach. Świnka mieszka z Guciem i Marleyem od kilku tygodni ale dopiero od jakiegoś czasu mały Gucio poświęca jej wiele czasu.
Razem ze świnką śpi, bardzo często ją liże, pozwala aby po nim chodziła itp, a jeśli mała Popo jest w swojej klatce to oczywiście Gucio siedzi i jej pilnuje. Otrzymałam również wiadomość dość pozytywną, a mianowicie powiadomiono mnie o tym, że Guć już nie załatwia swoich potrzeb w domu - wielki sukces małego potworka !! uf...

chcę, chcę już jechać do Polski i przytulić Gunia i Pana Marleya ! ;**

Roczek, roczek !!

2010-08-21T06:33:00.000-07:00

No to mamy już pierwszy Marleykowy roczek !!

głębszy wpis dodam dziś wieczorem albo jutro, a więc ? cierpliwości ;-)

a DZIŚ dla mojego Labka wszystkiego najlepszego i oczywiście najpyszniejszego, myślę, że na tym drugim bardziej mu zależy jak to u Labka bywa !!

2010-08-17T10:39:00.000-07:00

Witajcie,
za cztery dni mój kochany Marley skończy roczek.
Boże, jak ten czas szybko leci. Maleńki Gucio już jest dorosłym psiaczkiem, a teraz czas na mojego Marleya. Pamiętam jak był jeszcze taki maleńki ( no może nie aż taki maleńki, bo wniesienie go na pierwsze piętro to był wyczyn !! a sam wchodzić nie chciał, bo się bał ) ale z każdym kolejnym miesiącem był coraz większy, a dziś jest już mega wielkim ale jakże pięknym Labradorem !!

2010-08-12T04:06:00.000-07:00

Zdjęcie nadesłane z Polski.
Podobno jest to zdjęcie wykonane podczas domowego "pikniku" Gucia i Marleya.

Coś pięknego...

2010-08-11T00:12:00.001-07:00

Przepiękny filmik,

Kliknij na ten napis aby przejść do oglądania.

Kochani, mam problem z dodawaniem plików wideo w postach,
co mam zrobić abym mogła je dodawać bezpośrednio ?

Moja pszczółka- Guć !

2010-08-09T10:17:00.000-07:00

Blogi, psie blogi...

2010-08-08T21:29:00.000-07:00

Witajcie,
Mój dzisiejszy wpis zacznę od znalezionego na jednym z psich blogów zdjęcia.

http://bellathewestie.blogspot.com/
Świetny widok, co ?
Muszę przyznać, że w momencie kiedy zobaczyłam to zdjęcie pierwszy raz to nie mogłam oderwać od niego wzroku. Wiedziałam, że są osoby na tym świecie, które mają mega wielkiego świra na punkcie psów ale nie sądziłam, że można w tym wszystkim dojść do takiego momentu. Rozumiem jeśli ktoś ubiera swojego pupila w bluzy, sweterki itp. kupuje mu co chwile coś nowego i w ogóle pupil jest jego oczkiem w głowie ale aby wsadzać psa do wózka, ubierać w przeróżne ubranka typu kapelusze, skrzydła motyla itp. to już stanowcza przesada, prawda ? myślę, że taki pies nie jest do końca tak szczęśliwy ze swoimi właścicielami. Dzisiejszej nocy podczas mojego buszowania w sieci skupiłam się głównie na blogach, psich blogach. Znalazłam przeróżne blogi, przeróżnych psów jak i ich właścicieli. Jestem bardzo zaskoczona ich ilością, ponieważ u nas w Polsce zazwyczaj takie rzeczy jak prowadzenie bloga o swoich pupilach bądź pupilu jest w oczach większości ludzi czymś mega żałosnym, a w innych krajach jest to czymś normalnym, a nawet modnym !!

Kilka słów...

2010-08-07T20:25:00.000-07:00

Nie mam możliwości zatrzymania czasu, a chciałabym to zrobić w momencie kiedy będę już w Łodzi, kiedy będę miała możliwość przebywania z Guciem, Marleyem i moimi bliskimi. Tak, chciałabym aby ten moment na który tak czekam trwał wiecznie. Wiem jednak, że tak być nie może, tak też nie będzie. W październiku będę już tam na miejscu razem z nimi, przez moment, kilka dni, które miną mi bardzo szybko. Czekam, wciąż czekam i jestem coraz bliżej tego dnia, a zarazem tak daleko, każdy dzień coraz bardziej dłuży mi się, każdy dzień przywołuje coraz więcej wspomnień, każdy dzień nasila moją tęsknotę. Nie sądziłam, że życie bez moich kochanych pupili oraz bliskich może być takie trudne, takie puste...

2010-08-06T19:58:00.000-07:00

Witajcie,
kolejny raz zmieniłam wygląd tego bloga,
kolejny ale tym razem ostatni, ponieważ doszłam do takiego wniosku, że to właśnie ten szablon jest moim ulubionym szablonem i tylko z tym szablonem ten blog mi się podoba. Cieszę się z ilości osób odwiedzających ten blog i wierzę, że ilość osób, które odwiedzają to miejsce z czasem się powiększy.

Pozdrawiam Was serdecznie i dziękuję za obecność w tym miejscu.

2010-08-06T13:30:00.000-07:00

Na świat przyszedł pięć lat temu,
Ten piękny rasowy pies,
To on stał się moim najlepszym przyjacielem,
Ponad rok temu odszedł,
Dziś było by jego święto,
Kolejny wyjątkowy dzień,

...

eh... szkoda, że życie odbiera nam to na czym najbardziej nam zależy !

Tak,
razem z nim umarła również część mnie.
On pokazał mi jak wygląda prawdziwa przyjaźń między człowiekiem, a psem.

[*] Odiku,
;'(

Mega super adresówki !!

2010-07-28T13:49:00.000-07:00

Dzisiaj do mojej kolekcji artykułów dla zwierząt dołączyły te dwie piękne adresówki. Kiedy tylko zobaczyłam je w sklepie wiedziałam, że muszę je mieć i KONIEC !! tak też się stało, jestem ich szczęśliwą posiadaczką. Adresówki są wykonane ze skóry ekologicznej, są bardzo ładnie i starannie zrobione, zapinane są tak jak obroża dla pieska. Można je wykorzystać jako adresówkę do naszego bagażu jeśli gdzieś wyruszymy w podróż lub dla naszego pupila. Jeśli jesteś zainteresowany kupnem akurat tej adresówki to napisz do mnie (ppoolliicczzeekk@gmail.com lub w komentarzu), a zakupię dla Ciebie taką samą i po ustaleniu ceny, wysyłki trafi ona do Ciebie. Pozdrawiam serdecznie wszystkich odwiedzających tego Bloga.

2010-07-26T15:56:00.000-07:00

Witajcie, otrzymałam kilka wiadomości na temat moich pupili. Gucio niestety ciągle jest maleńkim Guciem, który nadal rozrabia w swoim własnym świecie. Miałam okazje chwile na niego popatrzeć podczas mojej rozmowy na Skype z rodzeństwem, siedział sobie grzecznie na parapecie i obserwował to co się działo za oknem. Oczywiście kiedy tylko zadzwonił domofon to musiał pokazać temu kto dzwonił, że mieszka w tym mieszkaniu terrier. Niestety moje maleństwo nadal załatwia się w domu, boję się, że tak już pozostanie do końca. Przecież on ma już ponad rok, a nadal zachowuje się jak szczeniak !! Ale Marley dziś też pokazał co potrafi. Podobno po powrocie z rannego spaceru poszedł do pokoju w którym jest rozłożony podkład dla Gucia aby tam się załatwiał i sam podniósł łapę i załatwił swoje potrzeby ! , oczywiście nie trafił na ten podkład, bo jest stanowczo za duży. Ale i tak jestem z niego dumna, że mimo kryzysowych dla niego sytuacji wie gdzie może się załatwić. Już w pierwszych dniach pobytu u mnie udowodnił mi, że jest mądrym labradorkiem. Moim kochanym potworkiem !

Gazeta.ie

2010-07-25T20:49:00.001-07:00

Witajcie, ostatnie dni były dla mnie bardzo trudne. W pewnym momencie myślałam, że nie dam już sobie z tym wszystkim rady. Tęsknota towarzyszyła mi każdego dnia, była po prostu ogromna. Był strach, trudne pytania oraz płacz. Ogromnie bałam się, że będę zmuszona wrócić do Polski, ponieważ będę już tylko wypalać się od wewnątrz. Bałam się ogromnie tego. Brakowało mi mojego uśmiechu, chęci życia, widziałam wszystko w ciemnych barwach. Spokojnie mogę powiedzieć, że były to moje najgorsze dni tu w Irlandii. Tęsknota za ukochanymi psami, rodzicami, rodzeństwem sprawiała, że przez moment chciałam już to wszystko zostawić i wrócić tam gdzie to wszystko nadal jest, czeka na mnie. Ale przecież mam tu osobę, którą kocham, dla której tu jestem więc wiedziałam, że muszę zostać. Już jest lepiej, moje słońce wychodzi, a to przecież jest dla mnie bardzo ważne. Muszę dalej iść, z chorobą walczyć, czekać na moje psy. Pod koniec moich negatywnych odczuć przyszedł czas na odrobinę radości, wiadomość rewelacyjna. Zostałam poinformowana, że osoba z portalu Gazeta.ie chce mi pomóc i poczyniła kroki w tym kierunku abym otrzymała wymarzonego Yorka tu w Irlandii. Piesek ma dopiero przyjść na świat, ma być pięknym Yorkiem miniaturką z rodowodem. Mam nadzieję, że naprawdę będzie mój, pokocham go i stanie się moim kolejnym "dzieciaczkiem" !!

" Nawet bez doskonałego ciała można mieć doskonałą duszę "

2010-07-23T18:38:00.000-07:00

Siedmioletni labrador urodził się bez dwóch przednich łap. Odrzucony przez matkę czekał na pewną śmierć.

Zobacz dalej... więcej

2010-07-15T10:51:00.000-07:00

Brakuje mi tego ocierania się o moją pościel, bujnej fryzurki po tej czynności i tego słodkiego języczka.

Gunio !!

" Bolesna cisza "

2010-07-09T19:42:00.000-07:00

Twój szczek był taki głośny,
Było w nim tyle radości,
A czasem nawet i złości,
Teraz pozostała już tylko bolesna cisza,
Od ponad roku już Cię nie słyszę,
I wiem, że już nigdy niestety Cię nie usłyszę...

Często zastanawiam się nad tym czy po moim odejściu będę miała możliwość zobaczenia się z nim, czy w ogóle coś takiego będzie miało miejsce, czy takie chwile po odejściu w ogóle istnieją, jeśli jednak tak, to chcę wierzyć, że jednak jeszcze kiedyś spotkamy się i być może będziemy dalej razem...

...wpis oraz wiersz napisany jest z myślą o moim Odim.

2010-07-07T15:58:00.000-07:00

Niestety jeszcze nie zostały podjęte kroki w kierunku badań oraz szczepień potrzebnych do wyjazdu do Irlandii. Sprawa przygotowania Gucia i Marleya do tego wyjazdu wciąż stoi w miejscu. Trzy zmarnowane miesiące, które oddaliły mnie od dalszego wspólnego życia z moimi pupilami. Męczy mnie to, że zdana jestem na moich bliskich i sama nie mogę rozpocząć tego wszystkiego. Dlaczego to tak długo musi trwać...

2010-07-02T15:54:00.000-07:00

Trudno jest mi tu dziś przelać moje uczucia. Postaram się to zrobić na dniach. Rok temu o godzinie 04:00 nad ranem zamknął na wieki swoje powieki mój najwspanialszy przyjaciel, mały York o imieniu Odi. 02.07.2009 ... to był mój najgorszy dzień w życiu, wszystko można jakoś znieść, przeżyć, naprawić... i iść dalej ale śmierć bliskiej nam istoty jest czymś najgorszym co może nas spotkać na naszej drodze przez życie. Tak też było w moim przypadku kiedy on odszedł i zostawił mnie. Poczułam ogromną pustkę która towarzyszy mi do dziś . Wiem, że teraz kochają mnie inne dwa psie serduszka ale tylko to jedno którego już przy mnie nie ma będzie dla mnie wyjątkowe i najważniejsze już do końca moich dni. Wiele bym dała aby usłyszeć jego serca bicie jeszcze raz, bynajmniej przez chwilę... chciałabym poczuć, że żyje, że jest przy mnie, a teraz tak mi go bardzo brak...

[*]....

Dzień Psa.

2010-07-01T16:17:00.000-07:00

Szczerze mówiąc nawet nie wiedziałam, że jest taki dzień. Pierwszy raz o nim słyszę. Myślę, że ten dzień był by wyjątkowym dniem gdybym miała przy sobie moje psiaki. Ale ich nie mam. Jestem tu sama bez nich. A więc w tym dniu po prostu cieszę się, że mogłam wychować i spędzić tyle dni, a nawet lat z psami. I wiem, że są one najwspanialszymi przyjaciółmi człowieka... wciąż z utęsknieniem czekam na Gucia i Marleya....

2010-06-29T16:32:00.000-07:00

Szczerze mówiąc boję się bardzo dnia w którym minie rok od odejścia mojego kochanego psa Odiego. Wiem, że będę w tym dniu cholernie smutna, załamana i zapewne popłyną łzy. Postaram się w tym dniu dodać wpis na tym blogu. Być może uda mi się przelać moje odczucia w to miejsce. Jeśli jednak tak nie będzie to mam nadzieje, że to zrozumiecie.

Pozdrawiam Was serdecznie i życzę spokojnej nocy.

Wakacje 2oo9

2010-06-28T15:03:00.000-07:00

To miały być piękne wakacje. Lecz nie spodziewałam się, że przybiorą inny obrót dni, które przyjdzie przeżyć mi. Co innego dyktowały marzenia, co innego przyniósł mi los. Dlaczego bywa kapryśny, dlaczego potrafi płatać figle tak mocno drążące ludzkie serce. Na to pytanie chyba nigdy nie poznam prawdziwej odpowiedzi, chyba, że sama sobie wybaczę, że potrafiłam pokochać tylko jego. Dziś wiem, że to dopiero początek wspomnień o nim, a może nawet uczuć związanych z naszym życiem. Nawet mój chłopak czuje i wie, że pokochał by go nie mniej gorzej.

A to początek moich wakacji. Mały, kudłaty szczeniaczek o imieniu Gucio. Jego "dzieciństwo" z bólem mi się wspomina. Dziwne. Ale prawdziwe. W moim życiu już chyba wszystko jest możliwe.

2010-06-27T14:50:00.000-07:00

Niestety nowych informacji związanych z moimi pupilami przebywającymi w Polsce nie mam. Pozostaje mi więc wierzyć, że u nich wszystko jest dobrze. Bardzo mi ich brakuje i żałuję, że nie mogę się z nimi spotkać. Ale wiem, że kolejne wakacje spędzimy już wszyscy razem tu w Irlandii. Czasami tak już jest, że trzeba czekać i te najtrudniejsze momenty jakoś przetrwać aby dojść do wyznaczonego przez nas celu.

2010-06-22T09:25:00.000-07:00

W moim życiu są dni lepsze oraz te gorsze. Dziś jest właśnie jeden z tych gorszych. Czuję w nim dużą tęsknotę za moimi psami. Brakuje mi ich coraz bardziej. Dzięki temu, że upłynęło już dość sporo czasu od mojego wyjazdu to nauczyłam się z tym żyć. Mimo wszystko czekam na ten dzień w którym się z nimi spotkam z takim samym pragnieniem jak wcześniej. A najgorsze w tym wszystkim jest to, że nie wiem kiedy dokładnie będę mogła być już przy nich przynajmniej przez chwilę.

2010-06-21T03:43:00.000-07:00

Był lęk i obawa jak na widok nowego domownika zachowa się nasz jeszcze maleńki wtedy Gucio. Ale widok jego zachowania był momentami lepszy niż widok filmu który leci w kinach i jest uważany za naprawdę fantastyczny. Bynajmniej dla mnie. Na zawsze ten obraz pozostanie w mojej pamięci jak i również na fotografii. Dziś dodam dwa zdjęcia z tamtych chwil. Pozdrawiam Was serdecznie i z całego serca życzę Wam aby ten tydzień był pełen samych pozytywnych doświadczeń. A uczniom życzę samych dobrych ocen na świadectwach !

Chiny - piekło dla zwierząt !

2010-06-17T15:41:00.000-07:00

Cholera !
Kilka dni temu znalazłam w internecie podobny filmik do tego. Ale zamiast psów zobaczyłam na nim świnie, krowy itp. Nie obejrzałam całego filmiku, bo łzy mi popłynęły i nie dałam rady dalej na to patrzeć. Nie sądziłam, że zobaczę jeszcze kiedyś podobny filmik i to w dodatku z udziałem psów. Nie wiem jak tak można. Trudno mi nawet o tym pisać, brakuje mi słów. Nie wiem jak można tak krzywdzić zwierze które żyje po to aby kochać. Dziś nie wyobrażam sobie życia bez psa i nie potrafię zrozumieć dlaczego inni tak traktują te wspaniałe istoty.
Jest mi cholernie ciężko i przykro, że żyjemy wśród takich ...... przepraszam ale brakuje mi słów aby nazwać ich, bo ludźmi oni nie są i już nigdy nimi nie będą...

Bardzo Cię proszę. Podpisz petycje !

Kliknij